مرگ موهبتی الهی

در کنه وجودم مرگ و زندگی دوشادوش یکدیگرند. هیچ‌یک برتر از دیگری نیست. هرگاه از خودم غافل می‌شوم، زندگی به من نزدیک‌تر می‌شود. و هرگاه در عمق وجودم تعمق می‌کنم، فقط مرگ را احساس می‌کنم. چه‌‌ اندکند آنان که جاودانگی را در مرگ می‌بینند. و بی‌خردان هرگز یارای درک این اهریمن بی‌نقص را ندارند.